1 Ιουνίου 2013
26 Απριλίου 2013
31 Μαρτίου 2013
24 Μαρτίου 2013
3 Μαρτίου 2013
19 Φεβρουαρίου 2013
Αποτυπώματα
Τα ερειπωμένα σπίτια πάντα μου τραβούν το βλέμμα.
Αποπνέουν μία θλίψη που δεν μπορώ να αποφύγω.
Περισσότερο αυτά που δεν υπάρχουν πιά.
Αυτά που γκρεμίστηκαν και χάθηκαν για πάντα.
Αφησαν όμως πίσω τους μια σκιά.
Ένα αποτύπωμα-αυτού που ήταν κάποτε-στο διπλανό τοίχο.
Να περιγράφει το σχήμα τους.
Να αφηγείται την ιστορία τους.
Και μαζί την ιστορία των ανθρώπων που έμεναν κάποτε σ’αυτά.
Και είναι αυτά τα δύο τόσο αλληλένδετα,
ώστε δεν μπορείς να διακρίνεις αν τούτο το αποτύπωμα
είναι του σπιτιού ή των ανθρώπων του.
Αποπνέουν μία θλίψη που δεν μπορώ να αποφύγω.
Περισσότερο αυτά που δεν υπάρχουν πιά.
Αυτά που γκρεμίστηκαν και χάθηκαν για πάντα.
Αφησαν όμως πίσω τους μια σκιά.
Ένα αποτύπωμα-αυτού που ήταν κάποτε-στο διπλανό τοίχο.
Να περιγράφει το σχήμα τους.
Να αφηγείται την ιστορία τους.
Και μαζί την ιστορία των ανθρώπων που έμεναν κάποτε σ’αυτά.
Και είναι αυτά τα δύο τόσο αλληλένδετα,
ώστε δεν μπορείς να διακρίνεις αν τούτο το αποτύπωμα
είναι του σπιτιού ή των ανθρώπων του.
Ετικέτες
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ,
ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΟΛΗΣ Cafe Cello 2011,
ΧΡΩΜΑ
26 Ιανουαρίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








































